Duurzaamheid op de gloeiende plaat

Laatst las ik een artikel waarin de schrijver aangaf dat ze zich erg veel zorgen maakt over het milieu. En tegelijkertijd vertelde ze - onderbouwd- dat wat wij (particulieren)doen aan verantwoordelijk omgaan met diezelfde wereld niets uitmaakt, omdat (grote) bedrijven veel meer vervuilen. Laten we t de “druppel-op-de-gloeiende-plaat-theorie” noemen. 

Tuurlijk, als je naar de cijfers kijkt heeft ze gelijk... maar verduurzaming is, naar mijn idee, meer dan het op korte termijn reduceren van de CO2 emissie, of t opwekken van groene energie. 

Het gaat om aangeleerd gedrag. Neem nu eens de autogordel. In mijn opa’s tijd, had je geen gordels later waren ze er wel, maar ik kan me nog goed herinneren dat mijn ouders (en die van mijn vrienden) ze niet altijd omdeden. En nu? Ik heb geleerd dat het normaal is om te doen, en mijn kinderen zijn dan weer helemaal van de autostoeltjes. Veilig gedrag is aangeleerd. 

Anders denken leidt tot anders doen

Duurzaam, of eigenlijk verantwoordelijk gedrag is dat ook. En eenmaal aangeleerd gaat het ook verder. Particulieren ruimen zwerfvuil op, men denkt na over het gevolg van de eetgewoontes voor anderen. Plastic staat ter discussie. Er groeit een generatie op die (weer) in ketens denkt. Vragen als "waar komt het vandaan" en " waar gaat het na mijn gebruik naartoe" worden steeds normaler. Op scholen, van de basisschool tot de universiteit denkt men in mondiale termen. Men verbindt de kleine acties van - onder andere - particulieren en vertaalt deze naar een mondiaal effect. 

Wanneer het gaat om de paar plastic zakken vuil die "ploggers" ophalen, nee dat zet wereldwijd geen zoden aan de dijk. Hoewel het landschap waar deze mensen doorheen rennen er waarschijnlijk wel zichtbaar beter van wordt. Maar daar gaat het ook niet om, niet echt. Het zijn reacties op symptomen. De rommel is hinderlijk en gevaarlijk en moet worden opgeruimd. Het Hollandse "alle beetjes helpen", wordt een realiteit en het ploggen is een feit. 
Maar de oorzaak, het weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor het handelen van nu en de effecten hiervan voor de levensvatbaarheid en leefbaarheid van onze planeet, dat staat voor de huidige "machthebbers" vaak te ver van hun bed. Hoe we dat oplossen?

Duurzaamheid op de gloeiende plaat?

Het gaat erom dat de directies van nu in de toekomst opgroeien met een andere houding. Een waarin je het vuil opruimt omdat het er is, niet omdat jij het toevallig hebt veroorzaakt. Een waarin wordt gedacht over hoe je permanent vervuiling probeert te voorkomen in plaats van op te ruimen. 

Er is een duidelijke korte en een lange termijn strategie. De korte termijn geeft inderdaad de mondiale "druppel op de gloeiende plaat" weer. Mijn paar zonnepanelen gaan het tij niet doen keren. Ook niet de panelen in heel Nederland bij elkaar. Dus waarom ik er zo mee bezig ben? Omdat ik onze kinderen alternatieven wil aanleren. Een andere houding wil geven ten aanzien van de grote problemen waarmee onze wereld te kampen heeft.

Iets met "voorkomen" en "genezen"

Onze particuliere inzet helpt inderdaad niet de wereldwijde vervuiling tegen te gaan. In elk geval niet NU. Maar op lange termijn, denk ik dat het zeker zal bijdragen aan houding van een nieuwe generatie die al die vervuiling niet pikt. Deze jongere generaties komen op key-posities in de maatschappij, en zij stellen de ecologische winst gelijk met economische winst. Daar wordt de echte winst gemaakt. 

Hoe we die droom werkelijkheid maken? Door NU onze eigen verantwoordelijkheid te nemen, en inderdaad na te denken over verpakkingen, voedsel, energieverbruik. Door onze kinderen aan te leren om te KIJKEN naar de wereld om hen heen en kritische vragen te stellen. Als ze zich nu al afvragen of shampoo echt in een plastic fles moet, zullen zij dan later als fabrikant onnodig plastic beads verwerken in de shampoo zelf? 

Dus laten we nu niet opeens de winst die we behaald hebben met het bewustmaken van de komende generaties tekort doen door enkel naar de korte termijn te kijken.  Want ja, op korte termijn moeten de grote bedrijven veranderen. En voor de lange termijn zijn we nu al bezig die gedragsverandering in te zetten.

 

 

ps het is je misschien opgevallen en ik ben er erg trots op: neutral company wordt Groene Peper Communicatie. De officiële aankondiging volgt nog.  

pleunie warnink