Duurzaamheid is best duur

Ik heb het vaker gezegd, ondernemers willen vaak wel "vergroenen", maar er eigenlijk niet al te veel voor opgeven. En neem het ze maar kwalijk. Wel betrokken zijn bij het milieu, maar ook gewoon een bedrijf moeten runnen. Duurzaam zijn is trouwens ook best duur. Niet alleen in geld, maar ook in uren. Daarnaast levert het in euro's niet altijd (direct) iets op. De kosten daarentegen, die zijn wel direct zichtbaar.

Het People-Planet-Profit model geeft de verschuiving van winst naar welzijn prachtig weer. Wij duurzaamheidstypes vinden dat natuurlijk fantastisch, maar niet elke ondernemer heeft welzijn gelijk aan (of zelfs boven) de winst geplaatst. Sterker nog, hij/of zij zal zich enorm irriteren aan al die "do-gooders" die zo nodig de wereld willen redden, maar wel vaak met geld uit andermans onderneming.

"Wij" tegen "zij"

Met het People-Planet-Profit model, hoe goed ook bedoeld, creëren we een soort wij-zij gedachte. Wij de "betrokken burger" tegen zij de "ongeïnteresseerde ondernemer" Terwijl niemand daar baat bij heeft. Wat er nodig is, is een anders geformuleerd model. Een die aangeeft dat verduurzamen/vergroenen/ maatschappelijk verantwoord ondernemen nu eenmaal geld kost. En dat je dat geld- heel eerlijk - niet zo snel terug ziet.

Dus waarom zou je de onderneming verduurzamen?

Omdat het een manier is om de continuïteit van de onderneming te waarborgen. Aan de ene kant omdat er steeds meer druk van afnemers en consumenten komt, maar bijna net zo belangrijk, de meeste bedrijven zijn direct of indirect afhankelijk van grondstoffen, schoon water en schone lucht. De beschikbaarheid hiervan was altijd een gegeven. Maar nu is dat aan het veranderen. Wil je als onderneming de continuïteit waarborgen, dan is dus zorgen voor de omgeving een factor geworden.

Continuïteit door verduurzaming =(Geld + Generaties) x zorgdragen voor...

Twee keer geld

Geld, om twee redenen. Ten eerste omdat je dat als ondernemer toch echt moet verdienen. Hoe bevlogen en duurzaam je ook bezig bent, om de continuïteit van jouw onderneming te kunnen waarborgen heb je geld nodig. Zo simpel is het. Daar kunnen alle duurzaamheidsgoeroes hun neus voor optrekken, dat verandert niets. En trouwens, de - in mijn ogen - goede goeroes zijn anders. Zij begrijpen dat een onderneming draait om winst maken. Zij vragen zich alleen af of dat het enige doel moet zijn. En of dat dat ten koste van alles moet. Of dat je misschien kunt kiezen voor iets minder winst, en dat verschil investeren in een duurzame bedrijfsvoering.

Ten tweede om te investeren, of - oh..horror...- NIET te verdienen. De investering is een logische. Investeren in zonnepanelen of in CO2 emissie reductie je kunt er alle kanten mee op. De lastige, is het "niet verdienen" van geld. Dus, er bewust voor te kiezen om zaken te laten liggen, omdat dit de toekomstige generaties in de weg kan staan. bijvoorbeeld enkel met bepaalde - ook duurzame- leveranciers in zee te gaan. Waardoor de grondstoffen duurder kunnen worden, en dus de winst lager (bij gelijke prijs). Er zijn vast nog meer voorbeelden waar ik nu even niet op kan komen. Het gaat erom dat geld meegenomen wordt bij aankopen van zaken, maar niet de enige doorslaggevende factor is. Dat er soms een duurdere machine kan worden aangeschaft die beter is voor het milieu én waarvan je weet dat je de investering niet direct terugverdient.

Generaties ondernemers

Generaties, omdat ondernemen mensenwerk is. De "onderneming" besluit helemaal niets. De ondernemer wel. En daar zou een beetje afstand wellicht wel eens wenselijk kunnen zijn. Sommige ondernemers dromen ervan om "de zaak" over te kunnen dragen aan de volgende generatie. En het idee dat wat jij hebt opgebouwd, wordt uitgebouwd en doorgegeven aan jouw kinderen en of kleinkinderen kan best aangenaam zijn.

Andere ondernemers zijn hier iets minder sentimenteel in, maar zouden het wel leuk vinden als hun onderneming blijft bestaan. Als we wel over de generaties heen kunnen denken als het gaat om het voortbestaan van onze ondernemingen, kunnen we dat dan ook doen als het gaat om de omgeving waarin de toekomstige generaties onze ondernemingen draaiende houden? Hoe heftig klinkt dat, investeren in de toekomst, wetende dat jij geen deel uitmaakt van die toekomst? En toch... denk er maar eens over na.

Zorgen voor ... geluk?

Tja, dat moet je als ondernemer zelf moet uitmaken. Ik vermoed dat er gradaties in zijn. Ondernemers die enkel zorgdragen voor de winstmaximalisatie van de onderneming.   Ondernemers die zorgen voor winstmaximalisatie in relatie tot het eigen geluk en voor het geluk van de anderen in zijn/haar directe cirkels. En de ondernemer die nog verder kijkt en niet direct naar winstmaximalisatie streeft, maar naar winstoptimalisatie. Zij stellen hierbij het eigen geluk niet boven dat van een ander en houden ook in hun handelen hier rekening mee. De laatste groep ondernemers zijn natuurlijk de Tony Chocolony's en Moyee coffees van deze wereld. Het gaat niet altijd, maar er wordt altijd naar gehandeld en gestreefd naar beter.

Sustainability: Go big or go home

Het gros zit denk ik bij de middelste groep. Zij willen best, maar om nu de hele wereld mee te nemen in hun overwegingen... Daar zit de denkfout. Wil je als ondernemer echt oprecht verduurzamen? Dan geldt: Go BIG or go home! Je handelt wellicht op kleine(re) schaal, maar je denkt aan het algemeen welzijn van iedereen.